رویکرد من یکپارچه‌نگر و فرآیندمدار است.

در این مدل، به جای اینکه درمان بر اساس یک رویکرد ثابت پیش بره، در هر جلسه فرآیندهای فعالِ مسئله شناسایی می‌شن و درمان بر اساس همین فرآیندها شکل می‌گیره.

رویکردهای مختلف درمانی در این چارچوب نه به عنوان روش های جداگانه، بلکه به عنوان ابزارهایی به کار می‌رن که هر کدام بخشی از تجربه انسان را هدف می‌گیرن — شناخت، هیجان، بدن، رابطه.

 انتخاب ابزار بر اساس نیاز مراجع در هر مرحله از درمان انجام می‌شه.

این رویکرد با یافته‌های علوم اعصاب در حوزه تنظیم هیجان، سیستم عصبی خودمختار، و فرآیندهای یادگیری همسوست و چارچوب نظری آن بر پایه مدل‌هایی مثل Process-Based CBT و Unified Protocol  قرار داره.